Bristol Boy part I

Deze Blog gaat over mijn belevenissen in het buitenland, nu ik de overtocht heb gewaagd om mij te vestigen in Engeland.

Wat bezielt mensen toch om te verhuizen naar het buitenland?

Is het:
1. Werk/geld
2. Belastingtechnische redenen
3. Weer
4. Liefde

Tja voor ieder die mij kent, kan dit makkelijk beantwoorden.

Mijn grote liefde heeft tijdends haar studie een mooi aanbod gekregen om in Engeland te blijven werken en ik heb besloten om samen met haar daar te gaan wonen.

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan............. Hier volgt een korte samenvatting van de heenreis.

Eerst moest mijn oude woning in Haarlem centrum leeggehaald worden en de inhoud daarvan tijdelijk gestald worden bij mijn ouders. Ik heb nooit geweten dat ik zoveel rotzooi in mijn bezit had.

Na de nodige opruim- en verhuisakties was alles dan toch richting Santpoort. (Met dankbare vermelding aan Job, Richard, Chris, Ingeborg en Caro-lynn)

Een huis vol bij mijn ouders en dat nog voor meer dan twee maanden, gelukkig gingen ze tussendoor nog bijna een maand op vakantie dus ze hebben niet te lang in de rotzooi gezeten!

Op een regenachtige morgen in Oktober zijn mijn vader, moeder en mijzelf in een mooie verhuiswagen gestapt om ons te begeven naar Engeland.

Een gloednieuwe verhuiswagen, wat kan daar nou mis meegaan? Ik kan je vertellen: ALLES!

Binnen het uur stonden we langs de rand van de snelweg, om dat we niet meer vooruit kwamen.... op dit moment nog geen paniek want we hadden ruim de tijd uitgetrokken voor onze reis en we hoefden pas rond 11:00 uur in Calais te zijn en een vluchtige blik op de klok gaf ons nog ruim de tijd met 6 uur te gaan voor we op de boot moesten.

Ware het niet dat het toch nog even duurde vooradt we geholpen konden worden. Wat bleek de turboslang was niet goed. Nog erger, het bleek een gebrek te zijn bij alle vrachtwagens die net van de lopende band waren gerold. De hulpvaardige reperateur heeft een profisorische oplossing bedacht en we konden weer onderweg.

Nog minder dan 5 uur te gaan! De billen gingen nu toch wel wat harder tegen elkaar geknepen worden. Was dit een teken? Was het niet de bedoeling om naar Engeland te verhuizen?

Met knap stuur- en racewerk van mijn vader hebben we het toch nog net aan gered om de boot te halen in Calais, met nog 3 minuten op de klok konden we de boot oprijden. Echter nadat we meerdere malen waren gecontroleerd door de diverse douane-instanties. De vraag wat heb je in je varchtwagen zitten was eigenlijk maar een heel kort antwoord, comics, x-box 360, cd's, dvd's and a bit of furniture and clothes. De blikken die men trok op het moment dat de achterklep open ging was onbeschrijvelijk.

Gelukkig mochten we toch onze weg vervolgen en hebben we een heerlijke overtocht gehad! Regen, winden en goede golven, niemand van ons is ziek geworden en hebben heerlijk door de boot gewandeld en buiten genoten van het weer.

Binnen het uur kwamen de "White Cliffs of Dover " al in zicht, en al snel reden we van de boot af. In het begin is het toch wel even wennen om aan de linkerkant van de weg te rijden, maar al snel let je er niet meer op!

Helaas net voorbij Londen, onder Reading vloog de turboslang er weer vanaf, maar geluk bij een ongeluk wisten we hem precies bij een Engelse wegenwacht te parkeren die net met een andere auto bezig was. Tegen een kleine betaling van €20,- wilde hij wel even de vrachtwagen repareren, terwijl hij bezig was hebben wij weer even met Nederland gebelt en flink lopen mekkeren tegen het verhuurbedrijf die ons deze gloednieuwe gammele vrachtwagen had verhuurd.

De reparatie duurde niet lang omdat we al wisten wat er aan de hand was en direct het euvel konden aanwijzen. Snel weer verder want ik kon niet wachten om mijn schatje te zien! En uiteraard onze nieuwe woning1 Ik had alleen de verhalen gehoord maar nog niet gezien!

Tegen vijfen 's avonds waren we dan toch op plaats van bestemming, wat een genot is het om je vriendin weer in je armen te nemen en een goede zoen te plaatsen op haar lippen.

Meteen naar boven gerend om de nieuwe woning te bekijken!