Friday, 6 March 2009

Bristol Boy: Location, Location, Location

Zou het ons dan toch eindelijk lukken?

Nadat we maandag voor Jan met de korte achternaam voor nop buiten hebben staan wachten op de makelaar, je zou toch anders verwachten in deze moeilijke huizen periode, hebben we woensadg dan toch eindelijk de woning kunnen bezichtigen.

Zowel Ania alswel ikzelf, waren erg te spreken over de woning. Het meest belangrijke voor Ania was toch wel of onze kledinglast zou passen en mijn grootste zorg was toch wel of ik mijn eigen stripkamer zou kunnen krijgen.

Maar na alle gesprekken met de makelaar en de nodige onderhandelingen met haar en onze meegebrachte onderhandelaar, zijn we toch een stuk dichterbij een nieuwe woonlokatie. (hier hebben we nog geen hossende homo’s gespot)

We zijn er voor 99% uit we moeten alleen nog de puntjes op de i zetten en dan kunnen we er hopelijk ergens in April in.
Er moet nog wel even een vloer gelegd worden en wat kleine dingentjes aangepast worden naar onze smaak, maar over het algemeen hoeft er eigenlijk niet veel gedaan te worden.

Helaas heb ik al zoveel ingepakt om te verhuizen en had jullie graag foto’s willen laten zien maar de kabel om het naar de computer over te zetten zit ergens in een doos en ik zou niet weten welke. Dus binnenkort meer!

Vrijdag krijgen we de papieren binnen en kunnen we eventueel met de koop beginnen!

Hopelijk kunnen we jullie eindelijk ontvangen in Engeland!

Monday, 2 March 2009

Bristol Boy, Jobless, Homeless but still smilin'

Correctemundo, vanaf afgelopen vrijdag heeft jullie lieve Giel geen baan meer en vanaf 17 maart ook geen woning meer.

Maar ondanks alles blijven we gewoon lachen, slechter dan dit zal het toch echt niet meer worden. Want elk nadeel heb zijn voordeel om de magische woorden van Cruijf maar even te citeren. Zo hebben alle tegenslagen ons alleen maar meer met de neus in de goede richting gezet. We hebben de afeglopen maanden zo veel huizen bezocht en geen van allen waren het eigenlijk echt waard om daar een groot bedrag voor te neer te leggen elke maand en dan ook nog eens een super belachelijk hoge agency-fee te betalen alleen maar om een papiertje te ondertekenen, hebben we maar besloten om te gaan zoeken naar een koopwoning en met een beetje geluk hebben we er een gevonden die aan onze voorwaarden heeft voldaan en nog betaalbaar ook!
Dus wie weet kan ik jullie binnenkort melden dat we verhuisd zijn en druk bezig zijn met inrichten!

Verder heb ik een heel leuk afscheidsfeestje gehad met mijn oud collega's van mijn werk. Nu weet ik wat ze bedoelen met office-feestjes hier in Engeland! Ik heb me helemaal kapot gelachen.
Ondertussen heb ik al wel weer mijn eerste afwijzing binnen qua werk, dus de baan bij Jobcentre Plus (de engelse versie van het CWI) gaat niet door. Mijn beide supervisors begrijpen er niks van want ze hadden nog wel zo'n goede hoop dat ik aangenomen zou worden en dat ik zo'n goede kandidaat zou zijn voor die functie.... ze gaan nu kijken of ze alsnog iets voor mij kunnen doen daar zij vanaf vandaag ook werkzaam zijn voor Jobcentre Plus. Fingers Crossed!

See you next time!